آرتروز زانو يكي از عوامل شايع ايجاد درد در افراد بالاي 40 سال محسوب مي‌شود و شايع‌ترين بيماريتخريبي ميان مفاصل بدن است. ميزان ابتلا به اين بيماري در خانم‌ها نسبت به آقايان بيشتر است. يكي ازمشكلات شغلي كه در هر كار و فعاليتي احتمال بروز آن وجود دارد، آرتروز است. آرتروز به معناي تخريب غضروف مفاصل زودتر از موعد مقرر است .با انجام ورزش‌هاي ملايم به مدت 30 دقيقه در روز مي‌توانيم فشارهايي را كه در طول روز به بدن وارد مي‌شود، كاهش دهيم.

در حقيقت با ورزش به نوعي بدن را در برابر اين فشارها تقويت مي‌كنيم؛ البته مهم است بدانيم رفت و آمدها چه ازخانه به محل كار و بالعكس و چه در محيط كار و منزل، به هيچ وجه جاي ورزش را نخواهند گرفت و حتي مي‌تواند فشارهاي وارد بر بدن را نيز افزايش دهد .ورزش تعريف مشخص خود را دارد و به معناي همراه كردن جسم و روح با هم است. به همين دليل فعاليت‌هاي روزمره نمي‌تواند جايگزين مناسبي براي ورزش باشد. زماني كه شرايط ورزش فراهم نباشد، آن حركات، تنها فشاري بر بدن محسوب مي‌شوند.

علائم اوليه آرتروز

از اولين نشانه‌هاي آرتروز كاهش عملكرد زانوي فرد است. همچنين تورم، خشكي مفاصل در صبحگاه كه كمتر از 30 دقيقه طول بكشد، بدشكلي و ناصافي سطوح مفصلي و وجود صداهاي غيرمتعارف از جمله ديگر علائم آرتروز هستند.

عوامل موثر در ايجاد آرتروز

عوامل ارثي، جنسيت، عوامل هورموني، عوامل شغلي، چاقي و پوكي استخوان مي‌توانند از جمله علل موثر در بروز آرتروز باشند. به علاوه ورزش‌هاي شديد، افزايش سن، استعمال دخانيات، يا حتي ضربه نيز مي‌توانند باعث بروز اين مشكل شوند.

آرتروز زانو

يكي از شايع‌ترين انواع آرتروز كه خيلي از افراد با آن درگيرند، آرتروز زانو است. بايد بدانيم در هر شغلي (در ميان افرادي كه زياد در حالت ايستاده به سر مي‌برند يا افرادي كه بيش از حد معمول مي‌نشينند) احتمال بروز آرتروز وجود دارد. شايد بتوانيم بگوييم كه آرتروز زانو در بيشتر اقشار جامعه ديده مي‌شود.

 به علاوه اين مشكل ميان خانم‌ها بيشتر از آقايان ديده مي‌شود. عوامل هورموني و كم‌تحركي خانم‌ها نيز مي‌تواند از جمله دلايل اين مساله باشد. در مورد افراد چاق نيز همين طور است؛ اين مشكل ميان اين گروه بيشتر ديده مي‌شود. بهتر است بگوييم كه مي‌توانيم جلوي پيشرفت آرتروز را بگيريم يا روند آن را كند كنيم 

توصيه‌هايي براي مبتلايان به آرتروز

 بهتر است افرادي كه دچار آرتروز زانو هستند در منزل از صندلي‌هاي بلند استفاده كنند. به اين معني كه هنگام نشستن، كف پاها بالاتر از سطح زمين قرار گيرد. بعلاوه استفاده از سرويس‌هاي بهداشتي فرنگي نيز مي‌تواند به اين افراد كمك كند. كاهش مدت زمان راه‌رفتن و پوشيدن كفش‌هايي داراي كفي نرم نيز مي‌تواند كمك موثري باشد. همچنين بهتر است اين افراد از بالا و پايين رفتن از پله‌ها، دوزانو يا چهارزانو نشستن نيز اجتناب كنند. ورزش درماني نيز از ديگر راه‌هايي است كه به اين بيماران توصيه مي‌شود.

منبع:جام جم