آیا کفشها باعث انحراف پا میشوند؟
منبع:سیمرغ
اصطلاحا کفش طبی به کفشی گفته می شود که در کارگاهی خاص، با تجویز پزشک و زیر نظر مهندسین ارتوپدی فنی ساخته شود.
بیمارانی هستند که به دلیل مشکلاتی از قبیل قطع عضو در ناحیه پا و یا قسمتی از پنجه و دیگر بیماری ها دچار دفورمیتی و ناهنجاری شده اند که استفاده این افراد از کفش طبی و کفی های مخصوص می تواند، کمک قابل توجهی را به این عزیزان بکند.
و اما کفش هایی که در بازار و مغازه های کفش فروشی موجود است و گاهی برای فروش بیشتر، نام کفش طبی روی آن ها می گذارند که ممکن است واقعیت نداشته باشد. بعضی از کفش ها که جدیدا در بازار یافت می شوند که به آن ها نیز کفش طبی گفته می شود، این کفش ها گرچه طبی نیستند ولی ساختار طبیعی پای سالم را رعایت کرده اند. این کفش ها فقط برای افراد سالم خوب هستند نه برای کسانی که با مشکلات و دمفورمیتی های شدید مواجهند.
کفی طبی چگونه ساخته می شود؟
امروزه در بسیاری از مراکز توانبخشی و کلینیک های ارتوپدی فنی، با معاینه بالینی و لمس کف پا، مشاهده چگونگی راه رفتن و بر اساس تجربیات متخصص، کفی طبی برای افراد تهیه می شود.
در مراکز توانبخشی در کشورهای پیشرفته، اطلاعات شخص با استفاده از دستگاه های اندازه گیری نیرو و فشار کف پا در حالت حرکت و ایستاده دریافت و پردازش می شود.
نحوه توزیع فشارهای کف پا با امکانات گرافیکی به صورت نوار کف پا نشان داده می شود. به کمک چنین اطلاعات کمی و کیفی، متخصصین با سهولت بیشتری می توانند نسبت به تجویز دقیق تر کفی اقدام نمایند.
کفی
کاربرد کفش ها و کفی های طبی در دفورمیتی ها
دفورمیتی ( بدشکلی) در ناحیه پا در اثر حوادث و بیماری ها عارض می شود و بیماران را با مشکلات زیادی در راه رفتن و زندگی روزمره دچار می کند حتی در کودکان و نوجوانان استفاده از این نوع کفش ها به اصلاح و درمان آنان می انجامد.
سن مناسب برای تهیه كفش های طبی
از سنین خردسالی باید پای كودك را با كفشی مناسب آشنا كرد تا او اولین گام هایش را درست بردارد. پای كودك گوشتی است، او نیاز به كفشی دارد كه پاشنه اش سفت و ساق دار باشد تا مچ پایش را بگیرد. بدین طریق كودك موقع راه رفتن محكم قدم برمی دارد. از نظر پزشكان متخصص استفاده از كفی طبی در افرادی كه تغییر شكل آن ها هنوز به صورت ثابت درنیامده است، مفید است. یعنی در كودكان با استفاده از كفی طبی می توان صافی كف پا ، پای طاقدیسی، انحراف پاشنه و انحراف زانوها به طرفین را اصلاح كرد. در سنین بالاتر نیز كفی اثر نگهدارنده دارد.
برهمین اساس، افراد نیازمند به استفاده از كفی های طبی شامل موارد زیر می شوند:
1- افراد دارای ناهنجاری های متحرك، برای اصلاح (صافی كف پا در كودكان).
2- افراد دارای ناهنجاری های ثابت برای كاهش درد و توزیع فشار.
3- افراد دارای پاهای دردناك برای كاهش درد (خار پاشنه و التهاب كیسه زلالی زیرپاشنه).
4- برای جلوگیری از تغییر شكل پا. اگر این كفی ها برای كودكان در سنین 7 تا 12 سال كه كف پای آن ها درحال شكل گیری است، مورد استفاده قرار گیرد حاصل آن برخورداری از كف پایی استاندارد تا آخر عمر است. به علاوه این كفی ها درباره زنان باردار كه در یك دوره 6 ماهه با اضافه وزن تحمیلی روبه رو هستند، توصیه می شود.
كفی های طبی
وظیفه هر كفی كفش باید این باشد كه انواع ناهنجاری های بدن و یا الگوهای غلط راه رفتن را اصلاح كند. این كفی ها تنها به منظور تصحیح صافی كف پا به كار گرفته نمی شوند؛ بلكه هدف اصلی آن ها راحت تر كردن ایستادن، راه رفتن و دویدن است. به این ترتیب كه به مقدار بسیار كمی، زاویه هایی را كه در آن ها به پا ضربه می خورد، تغییر می دهند. هر شخصی با مقدار مشخصی از یك لایه نرم در كف پای خود متولد می شود. این لایه بالشتكی به صورت طبیعی امواج ضربه ای را كه به كف پا وارد می شوند، ملایم تر كرده و به شیوه ای مناسب به كل پا اعمال می كند. متاسفانه با افزایش سن افراد این لایه طبیعی در طول زمان اثر خود را از دست داده و تحلیل می رود.
کفی سخت
جنس و شکل کفی ها
كفی ها از نظر جنس به 3 دسته كفی های نرم، كفی های نیمه سخت و كفی های سخت تقسیم می شوند. كفی ها از نظر شكل و ساختار نیز به انواع مختلف مثل كفی با حمایت كننده قوسی طولی، كفی با پد متاتارسال (برای صافی قوس عرضی و درد انتهایی استخوان كف پایی)، كفی با بالابر پاشنه (برای كسانی كه قد كوتاهی دارند) تقسیم می شوند.
كفی های مواج بیشتر برای رفع خستگی و جلوگیری از اعمال فشار به پاها استفاده می شوند و موارد استفاده درمانی آن ها محدود است و كفی های دیگر نیز بسته به نوع عارضه به صورت خاص مورد استفاده قرار می گیرند.
گفتنی است، كفی های طبی غیرمواج در رفع خستگی مفید نیستند یا جذب شوك و امثال آن ها را انجام نمی دهند و درعین حال كفی های مواج برای اصلاح تغییر شكل، مثل صافی کف پا نمی توانند كاربرد داشته باشند.
كفی های مواج خود به دو دسته عمومی و طبی برای پاهای خاص تقسیم می شوند. در نوع عمومی، این كفی ها كار پمپاژ خون، تقسیم وزن بدن در سطح كف پا و جذب شوك ها را انجام می دهند و نوع پاهای خاص این كفی ها نیز برای 3 دسته از افراد، یعنی كسانی كه دارای خار پاشنه (زایده ای درقسمت جلوی استخوان پاشنه) هستند و هنگام راه رفتن، احساس درد در پاشنه می كنند یا افت قوس طولی پا دارند و همچنین برای استفاده، در بخش علمی تكمیلی در ارتوپدی و توانبخشی توصیه می شود. به علاوه كفی های مواج به واسطه جریان مواد سیال بر نقاط واكنش كف پا تاثیر می گذارند و با ماهیچه، رگ ها و تاندون ها سروكار دارند.
در كفش های تیز، كوچك ترین ضربه كه به كفش وارد شود، مستقیماً به كمر منتقل می گردد. درحالی كه در كفش های نوك گرد این ضربه ها گرفته می شود. در یك كفش مناسب، پاشنه و پنجه كفش باید گرد و خورده شود تا فشار را كم كند و انرژی زیادی از فرد هنگام راه رفتن گرفته نشود. نصب یك قالب مناسب در كفشی با این مشخصات باعث می شود، فرد احساس كند كه در منزل نشسته و با غلتاندن پاهایش بر روی وردنه وریدهای پایش را استراحت می دهد.
آیا در هر نوع كفشی می توان از كفی های طبی استفاده كرد؟
كفش خریداری شده باید ویژگی های خاصی داشته باشد. امروزه تولید كننده ها دنبال مد و جنس ارزان قیمت هستند. كفش تولید شده فضای مناسبی برای نصب كفی های طبی ندارند و از كفش بیرون می زنند. كفش باید با رعایت اصول پزشكی ساخته شود و قالب طبی آن نیز توسط یك صنعت كار تهیه و در كفش تعبیه گردد.
کفش طبی
چگونه از کفش های طبی مراقبت نماییم؟
امروزه به دلیل افزایش روز افزون قیمت مواد اولیه باعث شده که هر روز قیمت این نوع کفش ها روز به روز افزایش پیدا کند و مدت زمان سفارش و ساخت طولانی تر شود پس باید در مورد مراقبت و نگهداری بهتر و طول عمر بیشتر کفش ها به چند نکته آسان توجه کنیم.
1- حداقل هفته ای دوبار واکس بزنید.
2- چون برای ساخت کفش های طبی از چرم و مواد طبیعی استفاده می شود از شستن آن ها جدا خودداری نمایید.
3- در کفش های طبی معمولا از نوع و مدل ساق بلند و بندی استفاده می شود برای پوشیدن و در آوردن کفش، بندها را بیشتر باز کنید.
4- استفاده مکرر از کفش ها باعث ساییدگی زیره و تغییر حالت اولیه آن می شود که حتی اثر اصلاحی و درمانی آن را از بین می برد و به بدتر شدن وضعیت پا منجر می شود که باید تقریبا هر سه ماه یک بار جهت اصلاح آن مراجعه شود.
توجه:
متاسفانه آمار بیماران دیابتی رو به افزایش است و این بیماران برای این که در آینده دچار قطع عضو نشوند در کنار دیگر درمان ها نیاز به مراقبت از پا و استفاده از کفش مناسب دارند که این امر در این عزیزان خیلی لازم و ضروری به نظر می رسد.
منبع:نیک صالحی
خار پاشنه پا عبارت است از به وجود آمدن یك زائده استخوانی در پاشنه پا كه باعث درد و مشكل در راه رفتن می شود.
گاهی علامتی ندارد.
درد در كف پاشنه پا به صورت خود به خودی یا در اثر فشار آوردن
وارد آمدن استرس یا آسیب به بافت پاشنه پا كه منجر به التهاب و استخوانی شدن رباطهای كف پا می شود.
دویدن
این حالت كمتر در اثر راه رفتن زیاد به وجود می آید.
ایستادن به مدت طولانی
چاقی
- كفشی بپوشید كه در قسمت پاشنه، یك بالشتك پلاستیكی یا نمدی داشته باشد.
معمولاً با درمان محافظه كارانه قابل معالجه است. اگر درمان محافظه كارانه موفقیت آمیز نبود، خار پاشنه را غالباً می توان با جراحی معالجه كرد.
به وجود آمدن مشكلاتی در قسمت پایین کمر یا زانو به دلیل لنگیدن مداوم
- یك كفی مناسب در كفش خود بگذارید تا فشار روی پاشنه كم شود.
- از وسیله مناسب حفظ قوس کف پا یا قالب مناسب كف پایتان استفاده كنید.
- در مواردی كه درد حاد وجود دارد، روی ناحیه دردناك، كمپرس سرد یا كیسه یخ 4-3 بار در روز هر بار به مدت 15-10 دقیقه بگذارید.
- ندرتاً جراحی برای در آوردن خار پاشنه
برای برطرف كردن درد خفیف، می توان از داروهایی مثل استامینوفن استفاده كرد.
تزریق استرویید به درون ناحیه ملتهب برای كاهش التهاب
هر چقدر كه می توانید روی پاشنه پا فشار نیاورید، خصوصاً در اوایل درمان
رژیم خاصی توصیه نمی شود، مگر این كه اضافه وزن داشته باشید. در این صورت، باید وزن خود را كم كنید تا از فشار وارده به كف پا كم شود.
اگر شما یا یكی از اعضای خانوادهتان علائم خار پاشنه را دارید.
اگر علی رغم درمان، درد یا ناتوانی ادامه یابد.
منبع:وبلاگ دکتر بیژن فروغ
کفش را بعد از ظهر بخرید چون اندازهی پا در بعد از ظهر حدود 8% بزرگتر از پا هنگام اوایل صبح است. انگشتان پا باید حدود یک سانتیمتر با جلوی کفش فاصله داشته باشند. کفش با پاشنهی خیلی بلند نخرید و از کفش پاشنه بلند بیش از 3 ساعت در روز استفاده نکنید.
پوشیدن کفش تنگ حداقل 10 عارضهی زیر را میتواند در پاها ایجاد
کند.
|
2) درد پاشنه: در پا و مچ پا، 26 استخوان وجود دارد که استخوان پاشنه بزرگترین آنها است. طبق گزارش انجمن جراحان پا و مچ پای آمریکا در سال 2010، درد مچ پا شایعترین دردی در پا است که بیماران به دنبال درمان آن هستند. درد پاشنهی پا یا در قدام یا در خلف و یا در سطح کف پایی آن میباشد و باید بدانیم بیشترین چیزی که باعث این درد میشود، پوشیدن کفش تنگ است.
3) بدشکل شدن انگشتان پا: انگشت چکشی نوعی خارج شدن از شکل طبیعی انگشتان پا است که بیشتر در اثر پوشیدن کفش تنگ ایجاد میشود که به صورت خم شدن مفاصل انگشتان پا و بد شکل شدن آنها است. بهخصوص کسانی که دیابت دارند بیشتر در معرض این امر میباشند. بهخصوص در بچهها باید مواظب بود که به طور مرتب کفش جدید جهت آنها خریداری شود. چون پای آنها رشد میکند و کفش تنگ باعث کج شدن انگشتان آنها در سنین بالاتر میشود.
4) در افراد مبتلا به دیابت: کفش تنگ در افراد دیابتی باعث
ایجاد زخم هایی در پا میشود
که گاهی اوقات غیرقابل درمان و حتی منجر به قطع پا میشود.
چون حس در پای افراد دیابتی کم است و گاهی حس ندارند، بنابراین متوجه زخم نمیشوند
و این زخمها عمیقتر و عفونی میشوند و گاهی عفونت نیز به استخوان میرسد و منجر به
قطع پا میشود. بنابراین باید کفش افراد دیابتی فضای کافی برای انگشتان را داشته باشد.
نرم باشد و حتما بعد از ظهرها کفش بخرند. مرتب کفشها را بشویند و مرتب جورابها را
عوض کنند و همیشه پا خشک باشد و از پوشیدن کفش با پای مرطوب خودداری کنند.
5) در خانم ها : اگر خانمها همراه کفش تنگ، کفش پاشنه بلند هم انتخاب کنند، مشکل مضاعف میشود. در انتهای همین مطلب مشکلات کفش پاشنه بلند نیز نوشته شده است.
6) درد پا : پوشیدن کفش تنگ باعث درد پا میشود. با گذشت
زمان چربی موجود در کف پا و پاشنه نازک شده که باعث درد پا میشود. کفش تنگ این امر
را تسریع میکند. بنابراین بهخصوص هنگام ورزش یا استفاده از تردمیل در پوشیدن کفش
خود وسواس داشته باشید.
کفشی بپوشید که تنگ نباشد. کف آن به اندازهی کافی padding داشته باشد. فضای کافی جهت
انگشتان و طرفین کفش وجود داشته باشد. بهخصوص هنگام دویدن، پاشنهی پا به درستی در
قسمت عقب کفش قرار بگیرد.
هنگام خرید کفش ورزشی دنبال ارزانی نروید. کفش مناسب و اندازهی پا با شرایط بالا تهیه
فرمایید.
7) پای ورزشکاران: پوشیدن کفش تنگ در دراز مدت باعث
شرایطی در پا میشود که به آن پای ورزشکاران (Athlete’s foot) میگویند. که پایی خشک
به همراه خارش و سوزش بین انگشتان پا یا در کف پا است که در اثر رشد قارچ ایجاد میشود.
چون قارچ محیط گرم و مرطوب را دوست دارد و کفش تنگ باعث عرق پا میشود، این امر محیط
را جهت رشد قارچ ایجاد میکند.
اگر دچار این عارضه شدید، پاها را روزانه شستشو دهید. آنها را به خوبی خشک کنید و
از داروهای ضد قارچ موضعی استفاده کنید و با پوشیدن کفش سبک و راحت و جا دار، به پا
اجازهی نفس کشیدن بدهید و جورابها را مرتب عوض کنید.
8) پینه، میخچه وتاول: کفش تنگ باعث ایجاد پینه، میخچه و تاول میشود. اگر مرتب کفش تنگ میپوشید، با گذشت زمان بدن با بافتی به شکل تاول که محتوی مایع است، سعی در حفاظت قسمتهای برجستهی پا میکند. که خود تاول میتواند مرتب تحریک و دردناک شود و درد آن باعث خراب شدن ایام برای شما میشود. گاهی پوست جهت حفظ خود برابر کفش تنگ ایجاد پوست سختی را در محل تحریک میکند که به آن میخچه میگویند و گاهی پینه ایجاد میشود.
9) فرو رفتن ناخن در گوشت: فرو رفتن ناخن در پوست کنار انگشت حتی با پوشیدن جوراب تنگ هم ممکن است به وجود آید که معمولا شست پا گرفتار میشود. ناخن به مرور داخل پوست مجاورش رشد میکند و باعث درد و گاهی اوقات عفونت میشود. پاهای خود را در آب گرم بگذارید و به آرامی پوست را از روی ناخن به عقب بکشید. با دقت ناخن را بگیرید. کفش تنگ را کنار بگذارید. ناخنها را خیلی کوتاه نکنید و آنها را به صورت منحنی در نیاورید.
10) مچ پای متورم: کفش تنگ باعث میشود که پا فشرده شود
و مایع به طرف مچ پا بیاید و مچ پای متورم و دردناک داشته باشیم یا اگر مچ پا متورم
و دردناک است بدتر شود.
اما چند کلمه در مورد کفش پاشنه بلند:
کفش پاشنه بلند باعث اختلال تعادل هنگام راه رفتن میشود بنابراین احتمال زمین خوردن
بیشتر است. چون قسمت جلوی پا پایینتر از پاشنه قرار میگیرد،تاندون آشیل که در خلف
پاشنه قرار دارد کوتاهتر میشود، در نتیجه هنگام راه رفتن این تاندون به خوبی کار
خود را انجام نمیدهد و به مرور درد پشت پاشنه و مچ پا ایجاد میشود. هر چقدر پاشنه
بلندتر باشد این درد بیشتر است.
چون هنگام راه رفتن وزن در قسمت قدام پا بیشتر است، فشار روی اعصاب بین انگشتان پا ایجاد میشود و تحریک دایمی این اعصاب باعث رشد غیر طبیعی آنها شده و بیماری به نام Morton neuroma ایجاد میشود که بسیار دردناک است و درد زیادی بین انگشتان پا، بهخصوص بین انگشت سوم و چهارم حس میشود.
با پوشیدن مداوم کفش پاشنه بلند عضلات خلف ساق مانند تاندون آشیل، کوتاه میشوند و کمکم این کوتاهی باعث سفتی و کارایی ناکافی آنها میگردد.
چون هنگام پوشیدن کفش پاشنه بلند وزن بدن به جلو منتقل میشود، لگن و ستون مهرهها که باید در یک امتداد باشند از این حالت خارج شده و افزایش گودی کمر و کمردرد و آرتروز زودرس زانوها را بهوجود میآورد.
با پوشیدن مداوم کفش پاشنه بلند، فشار روی قسمت کفی پنجهها بیشتر میشود و استخوانهای کف پایی دچار درد میگردند.
منبع:وبلاگ دکتر فروغ