ورزشی فوق العاده برای آرتروز زانو

هنگام بروز آرتروز موضعی در ناحیۀ زانو چه باید کرد؟ این گونه مرسوم بوده که هنگام بروز این عارضه از یک ضد درد یا مسکن استفاده می شده ولی این داروها تنها باعث مزمن شدن درد می شدند.و اگر شما چند بار در هفته "تایی چی" انجام دهید، آیا تأثیری در بهبودی آرتروز زانو دارد؟ تایی چی به داد زانوی شما گوش می هد .

آرتروز زانو یا گنارتروز

آرتروز زانو بیماری رایجی است که نزدیک 40% افراد بالای 65 سال به آن دچار می شوند. گنارتروز درد و ناراحتی های بسیار شدیدی ایجاد می کند. و ممکن است باعث شود که فرد مبتلا در انجام کارهای روزمره اش نیز ناتوان شود. عموماً مصرف داروهای ضد التهابی برای بهبود شرایط زندگی به مبتلایان به آرتروز توصیه می شود:

اگر کاهش وزن هم لازم باشد، به مبتلایان توصیه می شود که فعالیت های فیزیکی منظم، در حد توانشان و متناسب با زندگی روزمره شان انجام دهند. جلسات فیزیوتراپی هم می توانند در مقابل آرتروز زانو مؤثر باشند.

از سوی دیگر، اخیراً اثرات عضله سازی بر روی این عارضه تأیید شده است. تمرینات عضله سازی، چه با دستگاه و چه بدون دستگاه، خصوصاً تمرینات انقباضی باعث تقویت عضلات چهار سر ران می شود. این تمرین ها تحرک، تعادل و عملکرد جسمی را بهبود می بخشد.
"تایی چی" نیز یکی از روش های است که به اندازۀ روش های عضله سازی سابق مؤثر و مفید است؛ برای اثر بخشی این روش شواهدی نیز وجود دارد.

"تایی چی" در برابر آرتروز زانو

این تمرین 75% کاهش درد و چهار برابر افزایش توانایی در انجام کارهای روزمره را برای این افراد به ارمغان آورد. توانایی جسمانی، مستقل بودن در کارهای شخصی و سلامتی شان به میزان قابل توجهی بهتر شد به حدی که نشانه های افسردگی نیز در آنها کاهش یافت.

چگونه می توان تأثیر "تایی چی" بر آرتروز زانو را توضیح داد؟این فن رزمی به بدنی آرام نیاز دارد. باعث حرکت ماهیچه ها، انعطاف و استقامت شان می شود. "تایی چی" کمک می کند تا فرد شناخت بهتری از بدنش و محدودیت هایش به دست آورد. این فعالیت آرام ذهن را نیز به کار می اندازد. به لطف عمل تنفس و استراحت، وضعیت عمومی بدن بهبود می یابد؛ این بهبودی برای دردهای زانو بسیار مفید و ارزشمند است. به همۀ این موارد باید مهارت در کنترل بر درد را نیز اضافه کرد.شما هم امتحان کنید، شاید به موازات این تمرین ها بتوانید مقدار داروهای ضد التهاب تان را هم کم کنید.
منبع:سیمرغ

بهبود سائیدگی و درد مفاصل (آرتروز)

سائیدگی مفاصل شایع ترین علت درد و ناتوانی در افراد مسن وشایع ترین بیماری مفصلی است. در خانم ها سائیدگی مفاصل زانو و دست و در مردان سائیدگی مفصل لگن شایع تر است.

علایم ساییدگی مفصل در خانم ها شایع تر است. افراد چاق   بیشتر از سایرین دچار سائیدگی مفصل زانو می‌شوند.

دیابت  ، فشار خون بالا  و افزایش اسید اوریک خون  نیز باعث افزایش احتمال سائیدگی مفصلی می‌گردند. سائیدگی مفصلی معمولاً خود را با درد نشان می‌دهد كه با افزایش میزان سائیدگی، مقدار درد بیشتر می‌شود. سپس درد مفاصل باعث ضعف عضلانی و درد در عضلات مربوط به آن مفصل می‌شود. در صورت تقویت عضلات، این درد كاهش می‌یابد. برخی از بیماران از خشك بودن بدن و مفاصل بعد از بیدار شدن از خواب شكایت می‌كنند، اما معمولاً خشكی بدن كمتر از نیم ساعت طول می‌كشد.

 

*توصیه‌ها :

1- وزن بدن باید كم شود.

2- استفاده از گرما باعث كاهش درد می‌شود. برای این كار می‌توان از كیسه آب گرم استفاده كرد. اگر استفاده از گرما ممنوعیت خاصی نداشته باشد، می توان از روش های زیر استفاده کرد:

الف) قرار دادن مفصل مبتلا در آب گرم 40- 38 درجه سانتیگراد و ماساژ آرام آن .

ب) استفاده از دوش آب گرم.

ج) قرار دادن كیسه آب گرم درون یک حوله واستفاده از آن بر روی اندام مبتلا به درد.

باید توجه كرد كه در برخی از بیماری ها استفاده از كیسه ی آب گرم بسیار مضر است و قبل از استفاده از آن حتما باید با پزشك مشورت كرد. همچنین کیسه آب گرم نباید بر روی اندام مبتلا قرار داده شود. از گذاشتن آن در زیر اندام یا خوابیدن بر روی آن نیز باید خودداری شود.

3- از كفش مناسب استفاده شود.

4- از دو زانو و چهار زانو زدن و ایستادن طولانی مدت خودداری گردد.

5- از بالا و پائین رفتن از پله‌ها تا حد ممكن اجتناب شود.

6- به جای نشستن روی زمین، از صندلی استفاده شود.

7- ورزش: انجام برنامه ورزشی و تقویت عضلات می‌تواند به اندازه داروهای ضد درد در درمان سائیدگی مفصلی مؤثر باشند. بی‌حركتی می‌تواند باعث بدتر شدن سائیدگی مفصلی گردد. لذا نباید نگران سائیدگی مفصل در اثر انجام فعالیت های توصیه شده توسط پزشک بود. انجام اشتباه حركات ورزشی باعث بدتر شدن علائم و درد می‌گردد. اگر انجام ورزش باعث تشدید درد شد، به این معنی است كه باید مقدار فعالیت كمتر گردد و بطور تدریجی میزان فعالیت افزایش داده شود.

 

برخی ورزش های مفید در سائیدگی مفصل :

الف) قدم زدن روزانه به مدت 30 دقیقه كه می‌توان آن را به 3 برنامه ی10 دقیقه ای تبدیل كرد) یا قدم زدن به مدت 45 دقیقه، سه بار در هفته.

ب) شنا

ج) تقویت عضلات اندام پائینی بخصوص تقویت عضلات چهار سر ران.

به عنوان مثال می توان دو دست را به یک صندلی تکیه داد و دو زانو را تا زاویه 30 درجه به آرامی خم کرد.سپس مجدداً به حالت اول برگشت و زانوها را صاف کرد. هرچه این حرکت آرام تر انجام شود بهتر است.

ه) كشش عضلات منتهی مفصل

در صورتی كه درد زیاد است، استفاده از عصا یا واكر توصیه می‌شود. طول عصا باید مناسب باشد.

 

استفاده از تحریك الكتریكی در كاهش درد و تقویت عضلات :

معمولاً در كلینیك های فیزیوتراپی برای كاهش درد از دستگاه خاصی جهت تحریك الكتریكی استفاده می‌شود. در حال حاضر وسایل تحریك الكتریكی جهت استفاده در منزل ساخته شده كه به راحتی قابل استفاده بوده و باعث كمتر شدن درد مفصل و كاهش نیاز به دارو می‌شود.

استفاده از باند كشی یا زانوبند می‌تواند تا حدودی در كاهش درد مؤثر باشد.

 

منبع:دکتر بیدکی

 

آناتومی زانو

آناتومی زانو

عصب ها

 اعصاب مهمی از اطراف زانو بخصوص پشت زانو عبور میکنند. رشته هایی از این اعصاب حس مفصل زانو را تامین میکنند ولی قسمت اعظم رشته های عصبی آنها فقط از زانو عبور کرده و حس و حرکت ساق و پا را موجب میشوند.

 

مهمترین عصب در اطراف زانو عصب پوپلیتئال Popliteal nerve است که در پشت یا خلف زانو قرار دارد. این عصب درست در بالای زانو به دو شاخه تقسیم شده و دو عصب تیبیال Tibial nerve و پرونئال Proneal nerve را میسازند. این دو عصب به ساق و پا رفته و حس و حرکت آن ناحیه را تامین میکنند. عصب تیبیال در پشت ساق به پایین میاید ولی عصب پرونه یا پرونئال در بالای ساق به جلو چرخیده و در جلوی ساق به پایین میاید.

 

رگ ها

مهمترین رگ های اطراف زانو شریان و ورید پوپلیتئال Popliteal artery and vein هستند.در تصویر زیر شاخه های شریانی اطراف زانو دیده میشود. وریدها یا سیاهرگ های زانو هم همنام با شریان ها و در کنار آنها سیر میکنند.

منبع : وبلاگ دکتر هادی شجاعی

پی آر پی PRP برای درمان آرتروز زانو

درد زانو به علت آرتروز یافته بسیار شایعی در کلینیک های ارتوپدی است. بسیاری از بیماران با استراحت و یا مصرف داروهای ضد التهاب از این درد رهایی می یابند. گاهی اوقات یک تزریق کورتون می تواند در تسکین درد کمک کند، اما این داروها برای همه بی خطر نیستند و دارای عوارض جانبی بالقوه ای می باشند. اگر این نوع درمان های محافظه کارانه جواب نمی دهند و  درد شما همچنان ادامه دارد، درمان با پی آر پی PRP (درمان با پلاسمای غنی از پلاکت) ممکن است گزینه درمانی موثر برای شما باشد.

از دیدگاه تاریخی،  پی آر پی PRP به طور گسترده ای در دندانپزشکی با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال ، استفاده از آن امروز به میزان زیادی در پزشکی ورزشی و شرایط مختلف ارتوپدی افزایش یافته است. برخی از مطالعات انجام شده، کارآیی پی آر پی PRP در تسکین درد مفصل زانوی دچار التهاب را به اثبات رسانده است. در حال حاضر مطالعات زیادی در حال انجام است که  در آن تعداد زیادی از بیماران مبتلا به آرتروز زانو وجود دارند، اما پزشکان در حال حاضر همزمان درمان بیماران مبتلا را با روش PRP برای تسکین درد ناشی از آرتروز زانو انجام می دهند.  

پی آر پی PRP، دارای فاکتورهای رشدی به  فرم پروتئین است که در روند طبیعی التیام ایفای نقش می کنند. بنابراین تزریق فاکتورهای رشد تغلیظ شده به محل آسیب می تواند منجر به رشد سلول های جدید و بهبود زخم شود. 

 روش 
 ابتدا حدود 20-8 سی سی از خون شما گرفته می شود. این کار بسیار شبیه به دادن یک آزمایش خون معمولی است. خون جمع آوری شده شما در داخل یک لوله که حاوی ژل پی آر پی ست ریخته می شود. سپس لوله، در دستگاهی به نام سانتریفوژ قرار می گیرد و حدود 10 دقیقه چرخانده می شود. نیروی گریز از مرکز دستگاه، اجزای خون شما را از هم جدا می کند. پلاکت ها ی تغلیظ شده هم از بقیه خون جدا می شوند. حالا PRP که شامل عوامل رشد فراوان و سلولهای بنیادی است، آماده استفاده می باشد. در مرحله آخر پی آر پی PRP به ناحیه مورد نظر تزریق می گردد. 

 این فرآیند چند دقیقه به طول می انجامد، اما در واقع غلظت پلاکت را تا 5 برابر نسبت به خون طبیعی شما افزایش می دهد. قبل از تزریق، ناحیه ممکن است نیاز به بی حسی داشته باشد چون تزریق پی آر پی PRP  تنها کمی ناخوشایند است. 

 شما ممکن است کمی درد را تا  3-5 روز پس از تزریق  تجربه کنید. این درد خفیف طبیعی است ونشانه این است که پی ار پی PRP  روندهای ترمیم طبیعی را شروع کرده است. 

 پس از عمل
داروهای ضد التهابی ( مانند ایبو بروفن و دیکلوفناک ) نباید به مدت چهار تا شش هفته پس از عمل مصرف شوند، چون هدف از درمان، تنظیم پاسخ التهابی برای کمک به ترمیم است. اگر درد وجود داشته باشد، منطقه را می توان سه تا چهار بار در روز به مدت 15 تا 20 دقیقه سرد نمود.

درمان با پی آر پی PRP برای التهاب زانو دارای مزایای زیادی ست.  پی آر پی PRP یک روش سرپایی ست، بدون نیاز به بستری شدن در بیمارستان، بنابراین شما لازم نیست برای آن مرخصی بگیرید. این روش نیاز به بیهوشی عمومی ندارد.این درمان، نه تنها به شما تسکین موقتی می دهد، بلکه به دلیل بازسازی بافتی، اثرات درمانی هم دارد.  در مقایسه با هزینه های عمل جراحی، پی آر پی PRP بسیار ارزان است.  با پزشکتان در مورد مناسب بودن پی آر پی  PRP  برای درمانتان صحبت کنید.
 
این درمان ممکن است برای فرد زیاد مسنی که مبتلا به آرتروز فراگیر بدن است، مناسب نباشد. 
هر چند  پی آر پی PRP  هنوز تکنیک نوپایی ست، ولی بسیاری از بیماران در سراسرجهان با آن درمان شده اند و نشان داده است که بهبود قابل توجهی در درد و توانایی انجام حرکات را در زندگی روزمره ایجاد می کند. 

 ایمنی
 
پی آر پی PRP   فوق العاده بی خطر است و عوارض آن نادر می باشد. از آنجا در این روش از خون خود فرد استفاده می شود، خطر انتقال عفونت یا واکنش های های حساسیتی ( آلرژیک ) وجود ندارد.  

 
سوالاتی که شما نیاز دارید از پزشکتان در مورد درمان آرتروز زانو با پی آر پی ( PRP )  بپرسید:  

1. درمان چه مدت طول می کشد؟
2. آیا من به یک جلسه درمان با پی آر پی نیاز دارم یا بیشتر؟
3. من ورزشکار هستم و با توجه وضعیتم، نگران مدت از کار افتادگی خود هستم. طول دوره بهبود من چه مدت خواهد بود؟
4. این روش تا چه حد بی خطر است؟ آیا هیچ گونه عوارض جانبی وجود دارد؟
5. آیا هیچ گونه عوارضی مرتبط با این درمان وجود دارد؟
6. آیا این روش توسط FDA مورد تایید قرار گرفته است؟
7. انجام این روش، چقدر هزینه در بر دارد؟
8. آیا این روش تحت پوشش بیمه است؟

منبع:سایت پلاکت درمانی

 

آرتروز زانو درد

شايع ترين بيماري  مفاصل ، مشكلات مربوط به مفصل زانو مي باشد .

زانو در زمره مفاصل بزرگ بدن و تحمل كننده وزن مي باشد و به همين علت است كه بيشتر از مفاصل ديگر دچار آسيب ، ساييدگي و آرتروز مي شود . اين مشكلات به خصوص در سالمندان ، ورزشكاران و افراداي كه به مدت طولاني روي پا مي ايستند بيشتر نمود دارد .

آرتروز یک بیماری تخریبی در مفصل است که پیشرونده و مزمن می باشد.از این بیماری به نام‌های استئوآرتریت و استئوآرتروز نیز نام برده مي شود .

علل:

عواملی که روند آرتروز زانو را تسهیل می کنند عبارتند از:

۱- ضربه و تصادفات

۲- پارگی تاندون هاي (ليگامان هاي) اطراف مفصل زانو مثلا پارگي رباط هاي صليبي يا منيسك ها

۳- شكستگي هاي كشكك و شكستگي هاي درون مفصل زانو

۴- بيماري كندرومالاسي پاتلا (نرم شدن غضروف مفصل كشككـ)

۵- پاي پرانتزي يا ضربدري

۶- استفاده بيش از حد از زانو در شغل هايي كه با ايستادن زياد همراه است 

۷- آسيب هاي ورزشي

۸- چاقي

۹- ژنتيك

علایم :

مهمترين علامت در آرتروز زانو ، درد زانو مي باشد كه با پيشرفت بيماري بدتر هم مي شود . درد ممكن است در جلو يا پشت يا اطراف زانو حس شود . درد با حركت و ايستادن زياد تشديد مي شود.

علامت بعدي خشکی مفصلی است كه باعث كاهش دامنه حركتي زانو و اختلال در راه رفتن و كارهاي روزانه بيمار مي شود .

به علت ساييدگي مفصل و ايجاد استخوان اضافه در كنار مفصل مبتلا به آرتروز ،‌ صداي زانو هنگام خم و راست كردن زانو شايع مي باشد .

تجمع مايع در مفصل زانو ،‌ به هم خوردن يا دفورميتي مفصل زانو ،‌ ايجاد كيست بيكر در پشت زانو نيز از عوارض و علايم آْرتروز زانوست .

تشخيص‌:

تشخيص آرتروز توسط پزشك با شرح حال و معاينه و گرافي يا همان عكس ساده مسجل مي شود .

پيشگيري از آرتروز زانو :

بايد توجه داشت كه آرتروز يك بيماري مزمن و پيشرونده است . پس به طور كامل نمي توان سير آن تغيير داد .

بنابراين بهتر است از اين بيماري پيشگيري نمود كه اين پيشگيري شامل :

۱-ورزش هاي منظم هوازي به مدت ۳۰ دقيقه در روز براي ۵ در روز در هفته شامل پياده روي در سطح صاف يا شنا مي باشد . وزرش هاي كششي باعث افزايش دامنه حركتي زانو شده و از آسيب هاي بعدي جلوگيري مي نمايند .

۲-از خم كردن بيش از حد ،‌ ايستادن زياد ،‌ پله و سطوح شيب دار تا جايي كه مي توانيد پرهيز كنيد .  بهتر است پله ها را با زانويي كه درد كمتري دارد يا درد ندارد بالا برويد و با زانوي بيمار از پله ها پايين بياييد .

۳- اگر چاق هستيد و يا اضافه وزن داريد سعي كنيد وزنتان را كاهش دهيد تا فشار روي زانو ها كم شود .

۴- هرگونه عامل تشديد كننده درد زانو را تاجايي كه مي توانيد كم كنيد .

۵- دو زانو  نشستن را ترك نماييد .

۶-از وضعیت‌های ثابت که زانو در یک حالت به مدت طولانی قرار می‌گیرد خودداري نماييد . مثلا در مسافرت هوايي طولاني مدت مي توانيد به فواصل در راهرو هواپيما قدم بزنيد و زانو ها را خم و راست كنيد .

درمان آرتروز زانو :

در مورد درمان روشهاي مختلفي وجود دارد كه اكثرا در تركيب بايكديگر موثر مي باشند :

۱-درمان دارویی طبق نظر پزشک متخصص طب فيزيكي و توانبخشي

۲- تزريق داخل مفصلي داروهاي غضروف ساز ، پلاكت غني شده (PRP) ، كورتيكواستروييد(كورتون)

۳-فيزيوتراپي جهت افزايش دامنه حركتي زانو ،‌ بهبود درد و كاهش التهاب مفصل

۴-طب سوزني جهت كاهش درد و التهاب زانو

۵-تقویت عضلات اطراف مفصل زانو ه با تقویت آنها میزان فشار روی مفاصل کاهش می‌یابد . نوع تمرین هاي ورزشي تقويتي و شدت  و مدت آن زير نظر متخصص طب فيزيكي و توانبخشي تعيين مي شود .

۶- استفاده از ليزر جهت كاهش درد و التهاب مفصل زانو

۷-استفاده از زانوبند و وسایل کمکی جهت راه رفتن

۸-آب درمانی(هیدروتراپی)

۹-عمل جراحی : زمانیکه درد و مشکلات مفصل خیلی شدید است و بيمار به اقدامات درماني قبلي پاسخ نمي دهد  عمل جراحی ارتوپدي ضرورت می‌یابد.

منبع:دکتر بیژن فروغ

نشانه‌های آرتروز مفصل زانو

آرتروز مفصل زانو بسیار شایع است. یکی از بیماری‌های شایع در مفصل زانو،آرتروز است که در افراد بالای ۶۵‌سال بیش از سایرین مشهود است، به این معنا که ستون مفصلی کاملا صاف و صیقلی زانو، دچار تخریب و ناصافی می‌شود و فرد احساس درد می‌کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  آرتروز مفصل زانو، شایع‌ترین بیماری تخریبی از میان مفاصل بدن است که میزان ابتلا به آن در خانم‌ها نسبت به آقایان بیشتر است.

آرتروز زانو همان ساییدگی مفصل و از عوامل شایع ایجاد درد در افراد بالاتر از ۴۰ سال است. آرتروز مفصل زانو، شایع‌ترین بیماری تخریبی از میان مفاصل بدن است که میزان ابتلا به آن در خانم‌ها نسبت به آقایان بیشتر است.

نشانه‌ها

برخی افراد موقع بلندشدن از زمین یا موقع راه رفتن احساس درد در زانو یا احساس خشکی پا هنگام صبح دارند و وقتی زیاد راه می‌روند، درد زانوی آنها بیشتر می‌شود و احساس می‌کنند که زیر زانویشان خالی می‌شود؛ اینها نشانه‌های آرتروز زانوست.

آرتروز همان پیرشدن غضروف مفصلی است که بر اثر ساییدگی زیاد ایجاد و باعث درد می‌شود، گاهی هم استخوان اضافه در ناحیه زانو ایجاد می‌شود که این استخوان شبیه منقار است و به آن نیش مفصلی می‌گویند و موجب درد هنگام راه رفتن می‌شود.

زانو وسیله حرکت بدن و حکم چرخ‌های بدن را دارد. همان‌طور که باید به چرخ‌های ماشین رسیدگی کرد تا به‌سرعت فرسوده نشود، باید از زانو هم مراقبت کرد.

عادت دو زانو نشستن برای زانویی که آرتروز دارد، خوب نیست. درست است که آرتروز در میانسالی رخ می‌دهد، اما باید پیش از میانسالی مراقب این عضو بدن باشیم.

توصیه‌هایی برای مبتلایان به آرتروز

بهتر است افرادی که دچار آرتروز زانو هستند، در منزل از صندلی‌های بلند استفاده کنند. به این معنی که هنگام نشستن، کف پاها بالاتر از سطح زمین قرار گیرد. همچنین استفاده از سرویس‌های بهداشتی فرنگی نیز می‌تواند به این افراد کمک کند.

کاهش مدت زمان راه‌رفتن و پوشیدن کفش‌های دارای کفی نرم نیز موثر است. همچنین بهتر است این افراد از بالا و پایین رفتن از پله‌ها و دوزانو یا چهارزانو نشستن نیز اجتناب کنند. ورزش‌درمانی نیز از دیگر راه‌هایی است که به این بیماران توصیه می‌شود.

منبع:پزشکان بدون مرز

بررسی علل و یکی دیگر از روشهای درمان زانو

 

بسياري از مردم در سنين مختلف از درد زانو رنج مي‌برند، اين در حالي است كه پزشكان معتقدند كم‌تحركي و دوري از ورزش علل اصلي درد زانوان است.

بيماري نرمي غضروف زانو اغلب در نوجوانان و جوانان بين 10 تا 25 سال شايع است و اگر محور ران در امتداد محور ساق نباشد، در نتيجه استخوان كشكك در جاي خود قرار نگرفته و دچار كجي مي‌شود كه مي‌تواند به داخل، خارج و حتي عقب منحرف شود.

وي اظهار مي‌كند: در چنين حالتي، به دليل اين كه استخوان كشكك در جاي خود قرار ندارد، بيمار دچار نرمي غضروف استخوان كشكك خواهد شد.

دكتر معتمدي دسته ديگري را كه دچار نرمي استخوان كشكك مي‌شوند را افراد بسيار فعال ذكر كرده و مي‌گويد: اين دسته از افراد كه به اصطلاح مي‌خواهند يك شبه قهرمان شوند، با فشار زياد روي زانوي خود، ناخواسته استخوان كشكك خود را نرم مي‌كنند.

وي مي‌افزايد: افرادي كه اصلا ورزش نمي‌‌كنند نيز مستعد اين عارضه هستند، اين امر بيشتر در خانم‌ها مشهود است چرا كه آنها به‌طور كلي هيچ‌گونه حركتي به اندام بخصوص پاهاي خود نمي‌دهند و در نتيجه عضلات ناحيه ران (عضله چهارسر)‌ آنها لاغر مي‌شود. وقتي اين عضله (چهارسر)‌ به هر علتي لاغر شود، استخوان كشكك نيز نرم مي‌شود.

علائم بيماري
علائم باليني افرادي كه دچار نرمي غضروف استخوان مي‌شوند «درد» است، بخصوص هنگامي كه در مواقع بالا يا پايين آمدن از كوه و پله‌هاي زياده از حد، آن را احساس مي‌كنند.» اين فوق تخصص زانو با اشاره به اين مطلب خاطرنشان مي‌كند: دومين علامت باليني پس از درد، قفل شدن زانو است كه به صورت موقتي زانو قفل مي‌شود و پس از مدت كوتاهي، از اين حالت خارج مي‌شود.

اين استاد دانشگاه در ادامه مي‌گويد: «تورم» هم از علائم اين بيماري است كه در ناحيه زانوها به وجود مي‌آيد و باعث پيدايش ترشحاتي در مفصل زانو مي‌شود كه معمولا راديوگرافي ساده مي‌تواند در تشخيص آن، بسيار كمك‌كننده باشد.

دكتر معتمدي عنوان مي‌كند: گاه براي بهتر ديدن مشكل زانو از«MRI» و آرتروزكپي استفاده مي‌شود.

از نظر علايم آسيب‌شناسي، اين بيماري به چهار دسته تقسيم مي‌شود كه معمولا در مرحله اول غضروف استخوان كشكك نرم مي‌شود و در مراحل بعدي به ترتيب غضروف استخوان خط‌خطي و سپس تكه‌اي از غضروف استخوان كشكك از جاي خود جدا مي‌شود و در مرحله آخر، قطعه‌اي از استخوان جدا شده در بستر مي‌افتد.

اين پزشك متخصص با اشاره به اين مطلب بهترين درمان اين بيماري را تقويت عضله چهارسر عنوان مي‌كند كه چون لاغر شده است بايستي در راستاي قوي كردن آن ورزش‌‌هاي مخصوصي انجام داد. دكتر معتمدي مي‌افزايد: در اين ورزش بيمار را روي تخت خوابانده و در حالتي كه انگشتان پا رو به صورت است، عضلات بالاي زانو را سفت مي‌كنند و در حالت خوابيده 5 ثانيه گرفته و سپس آن را رها مي‌كنند كه اين ورزش بايستي روزي 3 بار و در هر وعده 20مرتبه انجام داد.

وي مي‌گويد: در حركت دوم با قرار دادن بالش زير زانو، سر انگشتان را به سمت صورت گرفته و عضلات چهارسر را منقبض مي‌كنند. يا با بستن وزنه‌اي 2 كيلويي به مچ پا، سر انگشتان را به سمت صورت برده و عضله چهارسر را به مدت 5 ثانيه منقبض مي‌كنند.

با انقباض عضلات چهارسر، درد از بين مي‌رود و به مرور نرمي غضروف استخوان نيز رفع مي‌شود. بتدريج مايع داخل مفصل زانو نيز از بين مي‌رود.» اين استاد دانشگاه با اعلام اين موضوع، عنوان مي‌كند: براي حل مشكل نرمي غضروف استخوان زانو، بايستي سبك و روش زندگي‌مان را تغيير داده و از دو زانو و چهار زانو نشستن خودداري كنيم.

همچنين تا جايي كه ممكن است بايد از توالت فرنگي استفاده كرد و با خواندن نماز روي صندلي، از كوهنوردي، دوچرخه‌سواري و عبور از پله‌هاي زياد خودداري ورزيد تا ديگر نيازي به عمل جراحي ايجاد نشود.

در هر صورت، اگر مشكل لاغر بودن عضله چهارسر اين گروه حل نشود، بيمار در سال‌هاي آتي دچار آرتروز خواهد شد.

دكتر معتمدي در پايان توصيه مي‌كند: افرادي كه دچار اين مشكل در سنين جواني هستند، مي‌توانند با منقبض كردن عضله چهارسر زانوان خود، مشكل خود را مرتفع سازند، ولي در كنار اين ورزش، شنا و استخر جهت حل هرچه بهتر بيماري نبايد فراموش شود.





منبع:ایران حال

 

دوای درد زانو

 

شاید یکی از مشکلات بسیار مهم در گروه سالمندان که زندگی روزمره آنها را دچار مشکل می کند، دردهای زانو باشد که علل بسیار زیادی دارد و یکی از شایع ترین آنها استئوآرتریت است. این مقاله، شما را با آسان ترین راه های کنار آمدن با اوستئوآرتریت آشنا می کند...

● اوستئوآرتریت یعنی چه؟

در این بیماری، غضروفی که سطح مفصل زانو را می پوشاند، دچار کشیدگی و پارگی می شود. با از بین رفتن این لایه محافظ، ساییدگی استخوان ها روی می دهد که حاصل آن بروز زخم های سطحی در استخوان های تشکیل دهنده مفصل زانوست. با گذشت زمان، زخم های سطحی عمیق تر می شوند که نشانه بالینی آن درد و تورم زانوست. این بیماری باعث زمین گیر شدن فرد مبتلا می شود اما تهدیدکننده حیات نیست و با درمان مناسب می توان از شدت آن کاست. برای درمان، فرد مبتلا باید با گروه درمانگر خود همکاری و از مجموعه ای از دستورات، راهنمایی ها و توصیه های درمانی در حوزه تغذیه، ورزش درمانی، توانبخشی، دارودرمانی و اصلاح فعالیت های روزمره در منزل و محیط کار در راستای بهبود وضعیت خود بهره مند شود.

1) اصلاح رژیم غذایی و کاهش وزن:

پزشکان در گام نخست، با تدوین یک برنامه غذایی مناسب به بیمار کمک می کنند با اصلاح الگوی غذایی به وزن مطلوب برسد زیرا وزن بالا، تشدیدکننده بیماری است.

2) ورزش درمانی:

گام بعدی، ورزش درمانی است. برای این بیماران، ورزش های هوازی مانند پیاده روی و شناکردن مناسب هستند و باید همراه با ورزش های قدرتی ایزومتریک ماهیچه چهارسر ران انجام شوند. انجام ورزش هوازی باید به صورت منقطع باشد و تا آستانه شروع درد ادامه یابد. برای مثال به جای ۳۰ دقیقه پیاده روی مداوم بهتر است که بیمار ۳ بار و هر بار ۱۰ دقیقه (یا حتی ۵ بار و هر بار ۶ دقیقه) به فعالیت ورزشی بپردازد. حداکثر سیکل های زمانی را نیز آستانه آغاز درد تعیین می کند.)

3)دارو درمانی:

برای کاهش درد، بیمار می تواند با تجویز پزشک از داروهای کاهنده التهاب و ابزارهای توانبخشی تولیدکننده گرما استفاده کند و در پایان نیز توصیه می شود برای انجام فعالیت های روزمره بدون درد، به متخصصان پزشکی ورزشی مراجعه کند.

4) تقویت عضله چهارسر رانبرای انجام ورزش های ایزومتریک چهارسر ران، بیمار روی تخت می نشیند و پاهای خود را دراز می کند، سپس ماهیچه چهارسر خود را که در بخش جلویی ران قرار دارد، به مدت ۱۰ تا۲۰ ثانیه سفت و این حرکت را ۷ تا ۱۰ بار تکرار می کند. در صورت امکان، بهتر است این فعالیت ۳ بار در روز انجام شود.

 

 

منبع:بیتوته

 

نشانه‌های آرتروز مفصل زانو

آرتروز مفصل زانو بسیار شایع است. یکی از بیماری‌های شایع در مفصل زانو،آرتروز است که در افراد بالای ۶۵‌سال بیش از سایرین مشهود است، به این معنا که ستون مفصلی کاملا صاف و صیقلی زانو، دچار تخریب و ناصافی می‌شود و فرد احساس درد می‌کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  آرتروز مفصل زانو، شایع‌ترین بیماری تخریبی از میان مفاصل بدن است که میزان ابتلا به آن در خانم‌ها نسبت به آقایان بیشتر است.

آرتروز زانو همان ساییدگی مفصل و از عوامل شایع ایجاد درد در افراد بالاتر از ۴۰ سال است. آرتروز مفصل زانو، شایع‌ترین بیماری تخریبی از میان مفاصل بدن است که میزان ابتلا به آن در خانم‌ها نسبت به آقایان بیشتر است.

نشانه‌ها

برخی افراد موقع بلندشدن از زمین یا موقع راه رفتن احساس درد در زانو یا احساس خشکی پا هنگام صبح دارند و وقتی زیاد راه می‌روند، درد زانوی آنها بیشتر می‌شود و احساس می‌کنند که زیر زانویشان خالی می‌شود؛ اینها نشانه‌های آرتروز زانوست.

آرتروز همان پیرشدن غضروف مفصلی است که بر اثر ساییدگی زیاد ایجاد و باعث درد می‌شود، گاهی هم استخوان اضافه در ناحیه زانو ایجاد می‌شود که این استخوان شبیه منقار است و به آن نیش مفصلی می‌گویند و موجب درد هنگام راه رفتن می‌شود.

زانو وسیله حرکت بدن و حکم چرخ‌های بدن را دارد. همان‌طور که باید به چرخ‌های ماشین رسیدگی کرد تا به‌سرعت فرسوده نشود، باید از زانو هم مراقبت کرد.

عادت دو زانو نشستن برای زانویی که آرتروز دارد، خوب نیست. درست است که آرتروز در میانسالی رخ می‌دهد، اما باید پیش از میانسالی مراقب این عضو بدن باشیم.

توصیه‌هایی برای مبتلایان به آرتروز

بهتر است افرادی که دچار آرتروز زانو هستند، در منزل از صندلی‌های بلند استفاده کنند. به این معنی که هنگام نشستن، کف پاها بالاتر از سطح زمین قرار گیرد. همچنین استفاده از سرویس‌های بهداشتی فرنگی نیز می‌تواند به این افراد کمک کند.

کاهش مدت زمان راه‌رفتن و پوشیدن کفش‌های دارای کفی نرم نیز موثر است. همچنین بهتر است این افراد از بالا و پایین رفتن از پله‌ها و دوزانو یا چهارزانو نشستن نیز اجتناب کنند. ورزش‌درمانی نیز از دیگر راه‌هایی است که به این بیماران توصیه می‌شود.

منبع:پزشکان بدون مرز